Schildklieroperatie

Hyperthyreoïdie (een te snel werkende schildklier) is een veel voorkomende aandoening bij de oudere kat. In verreweg de meeste gevallen  betreft het een goedaardige woekering van de schildklier zelf. Behalve  een medicamenteuze behandeling kan er gekozen worden voor het verwijderen van  de vergrote schildklierlob.

Voor schildklierpatiënten gelden dan ook speciale voorzorgsmaatregelen omtrent de operatie. Het liefst behandelen we de patiënten voor de operatie een tijd medicamenteus (schildklierremmers en eventueel  bloeddrukverlagers en bèta-blokkers), waardoor de patiënt veiliger de operatie ingaat.

Bij een schildklieroperatie wordt een huidsnede gemaakt ongeveer  halverwege de hals. De schildklierlobben liggen links en rechts naast de luchtpijp. Een vergrote schildklier is meestal snel gevonden. De moeilijkheid zit hem in het gebied waar de schildklier zich bevindt. Hier lopen namelijk grote en dus belangrijke bloedvaten en zenuwen die uiteraard gespaard moeten blijven.Dat laatste geldt ook voor de bijschildklier. Dit orgaan heeft qua functie niks met de schildklier te maken. De bijschildklier regelt de homeostase van het calcium en fosfaat in het bloed. Zoals de naam al impliceert ligt het orgaan zeer dicht bij de schildklier. Verder is het orgaan maar enkele millimeters groot wat een duidelijk onderscheid soms moeilijk maakt. Mocht de bijschildklier met de schildklier verwijderd worden, omdat het orgaan zich moeilijk liet onderscheiden van de schildklier, dan is het mogelijk het orgaan los te prepareren van de schildklier en terug in het lichaam tussen 2 spieren te brengen. In dat geval is de kans groot dat de bloedvoorziening van het orgaan hersteld wordt en daarmee het normaal functioneren.